Uitzendkrachten kopen niets voor de gespeelde woede van Asscher

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Asscher reageert woedend over het lozen van uitzendkrachten, terwijl hij dit zelf willens en wetens in gang heeft gezet.

Even allemaal aandacht voor de volgende grote emo-show van Lodewijk Asscher: Lodewijk doet woedend.

Wat is namelijk het geval? Vanaf 1 juli gaat de Wet Werk en Zekerheid die Lodewijk door de kamers sleepte in. En hierdoor moeten werkgevers ontslagvergoedingen (‘transitievergoedingen’ in het nieuwe jargon) betalen wanneer ze afscheid nemen van uitzendkrachten die meer dan twee jaar in dienst zijn. En dat gaat met terugwerkende kracht in.

Dus… dan kan je als bedrijf maar beter niet mensen voor langer dan twee jaar laten zitten, toch? Iedereen met een beetje verstand van de arbeidsmarkt voorspelde dan ook dat dit alleen maar zou leiden tot eerder ontslag voor uitzendkrachten.

Maar Lodewijk wilde niet luisteren. En nu blijkt dat bedrijven voor 1 juli inderdaad massaal hun uitzendkrachten blijken te lozen speelt Lodewijkje de emotionele kaart en reageert hij ‘woedend’.

Je moet het lef maar hebben. Eerst willens en wetens een race to the bottom organiseren, en dan vervolgens boos worden op degenen die in die race het hardst blijken te lopen. Een trucje dat hij vorig jaar al eerder heeft geflikt.

Wanneer worden we nu eens woedend op Asscher met zijn doorzichtige gedrag? De WWZ werd er zonder al te veel media-aandacht doorgesluisd. Iedereen had het waarschijnlijk te druk met met verbijsterde ogen te kijken naar Asschers staatssecretaris Klijnsma, die bezig was de bijstand om te vormen tot een moderne vorm van de Arbeitseinsatz, en een bezuiniging in te boeken door duizenden goedwillende Nederlanders tot fraudeurs te bestempelen en daardoor de armoedeproblematiek flink aan te jagen, overigens een totaal contraproductieve manier van bezuinigen.

Maar nu worden de eerste effecten van die wet van Asscher dus duidelijk.

Voor iedereen die niet opgelet heeft (en dat waren er nogal wat): middels de WWZ worden niet alleen de ontslagrechten en WW van vaste werknemers alweer verder teruggebracht, ook wordt hier een beslissende slag gemaakt in de oorlog tegen de flexkrachten. Zogenaamd om ze meer rechten te geven, maar in praktijk worden ze eerder geloosd.

De verbazing van Asscher hierover is volkomen gespeeld. Dit kabinet heeft namelijk een hekel aan alles wat geen vast contract heeft. Vandaar dat vandaag de uitzendkrachten de dupe zijn, terwijl voor een volgende ronde de messen geslepen worden tegen de zzp’ers, die verder sowieso al kunnen barsten.

Dat is dan de dank die je krijgt voor het opvangen van de crisis voor iedereen die erin geslaagd is zijn baan te behouden en liever hoog en droog bleef zitten. Eerst verlies je je werk, en als je dan nog probeert te pakken wat je pakken kan, kan je een trap onder je hol verwachten. Zogenaamd om te stimuleren dat iedereen een vast contract krijgt, zoals in de jaren 50, maar in praktijk worden hiermee de sociale rechten verder en verder ondermijnd.

Wat Asscher wel had moeten doen? Simpel. De regels voor alle werknemers gelijk trekken vanaf dag 1, zodat die race to the bottom eindelijk een keer stopt, met een simpelere en transparantere sociale zekerheid als bonus.

Of er anders met zijn vuile poten van afblijven.

Dit kabinet is de grootste ramp voor de sociale zekerheid sinds ik het me kan heugen. De krokodillentranen van ons Lodewijk schieten mij daarom danig in het verkeerde keelgat.